KMศูนย์ศึกษาและพัฒนาชุมชนลำปาง

          ทีมสนับสนุนการจัดการความรู้     ได้จัดเวทีในวันพุธที่ 30 มิ.ย.53 เรียกว่าเป็นเวทีการจัดการความรู้ครั้งที่ 5 ของศูนย์ฯลำปาง..( เวทีสรุปบทเรียนการจัดเก็บความรู้ผ่านการเล่าเรื่อง )  มีกระบวนการ/ประเด็นเดินเวที คือ..
1.ทบทวน KM-4(สรุปบทเรียนจากการฝึกปฏิบัติ-จับคู่เล่าเรื่อง)
2.ให้ทีมสนับสนุนจังหวัดเล่า+ภาพประกอบทีมละ 10 นาที
3.สรุปบทเรียนร่วมกัน
          *คาดหวังว่าอย่างไร **อะไรที่เกิดขึ้นจริง (ที่ทำได้ดีและทำได้ไม่ดี) ***ทำไมเป็นเช่นนั้น..****ได้เรียนรู้อะไร+ข้อเสนอแนะที่จะทำให้ทำได้ดีในครั้งต่อไป..
4.การบันทึกเรื่องเล่า...สกัด/วิเคราะห์เป็นขุมความรู้..และแก่นความรู้
5.จะช่วยกันจัดการความรู้คนในศูนย์ฯอย่างไร?
         *เล่าเรื่อง?
         *บันทึกองค์ความรู้?
6.วางแผนปฏิบัติการKMคนศูนย์ฯ เข้าคลังความรู้



               หลังจากแต่ละทีมงานฯ ได้เล่าเรื่องราวสู่กันฟัง ถึงวิธีการที่ไปจัดเก็บความรู้บุคคลเป้าหมายในพื้นที่ 8 จังหวัด พร้อมกับมีการฉายภาพประกอบไปด้วย โดยเฉพาะทีมงานสนับสนุนจังหวัดแพร่/น่าน นำทีมโดย ดร.สงัด หมื่นตาบุตร ได้ถ่ายภาพบรรยากาศการออกพื้นที่เป็นคลิปวีดีโอนำเสนอแบบ กบนอกกะลา...เชียวนะ..
               การเริ่มต้นเวทีสรุปบทเรียนฯ ด้วยบรรยากาศแบบเล่าสู่กันฟัง..และมีภาพประกอบให้บรรยากาศ..สภาพพื้นที่..และวิธีทำงานของแต่ละทีมงาน..ทำให้เวที KM-5 ครั้งนี้ เคลื่อนต่อไปด้วยความเป็นกันเอง..เป็นพี่เป็นน้อง..มีน้องนักศึกษาฝึกงานจาก ม.ราชภัฎลำปางทั้งสี่คนช่วยเก็บประเด็น..สรุปผลขึ้น mind-map ให้..

สรุปบทเรียน..การปรับใช้เทคนิคStorytelling ของทีมศูนย์ฯ
                เราเลือกเฉพาะประเด็นที่เป็นข้อค้นพบของทีมฯ  ที่ทำให้การจัดเก็บความรู้ในพื้นที่ครั้งนี้ทำได้ดีเท่านั้น..
                คนเล่า(บุคคลเป้าหมาย 8 จังหวัด) จะเล่าได้ดีเพราะ มีการเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี ทั้งเตรียมประเด็นและเนื้อหารายละเอียดของเรื่องราวประสบการณ์ที่จะเล่า คนเล่ามีประสบการณ์ในการลงมือปฏิบัติ มีภูมิความรู้ในเรื่องที่จะเล่า และอยากเล่าอยากเผยแพร่ประสบการณ์ความรู้ต่อเรื่องเล่านั้นๆ..
                คนฟัง..ก็คือทีมงานของศูนย์ฯ ตั้งใจฟัง..มีการชื่นชมเป็นระยะๆ มีการประสานงานพูดคุยกับคนเล่าเรื่องล่วงหน้า ทั้งเรื่องหัวข้อความรู้/ความสำเร็จที่บุคคลเป้าหมายจะเล่า และประเด็นคำถามหลักๆ..ให้ได้เตรียมตัวล่วงหน้า
                คนบันทึกข้อมูล มีเครื่องมือช่วย..เครื่องบันทึกเสียงจะช่วยเก็บรายละเอียดหรือประเด็นสำคัญๆได้ดีกว่าการจดบันทึก/จับประเด็นอย่างเดียว..และถ่ายภาพนิ่ง หรือวีดีทัศน์ไว้..เพราะรูปภาพสามารถอธิบาย..ให้เห็นบรรยากาศ..ภาพรวม..ได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
                คนซักถาม..(บางทีมก็คือคนเดียวกันกับคนฟัง/คนบันทึก)..ตั้งใจฟังคนเล่า..ปล่อยให้คนเล่าๆตามสบาย จะถามด้วยความสนใจและถามเพื่อให้คนเล่าให้รายละเอียดเพิ่มเติมเพื่อความชัดเจนยิ่งขึ้นเท่านั้น และรู้จังหวะที่จะถาม..ถ้าคนถามเข้าใจหรือศึกษาประเด็นเรื่องเล่านั้นๆมาก่อน จะทำให้สามารถดึงเอาความรู้ ประสบการณ์จากคนเล่าได้ดี
                 และช่วยกันสร้างบรรยากาศทั้งคนเล่าและทีมงานฯ.ให้อยากเล่าอยากคุย เป็นกันเอง ไม่เร่งรีบ..สนุกสนาน..เฮฮา..ได้ความรู้..

• 
  
   บางเรื่องเป็นแค่เพียงบทความทางวิชาการธรรมดา ยังไม่ได้สะท้อนองค์ความรู้เกี่ยวกับงานพัฒนาชุมชน โดยเฉพาะองค์ความรู้ภายในขององค์กร หรือบุคคล ที่ดึงเอาความรู้ที่ฝังอยู่ในตัว ออกมาตีแผ่ให้ชุมชนนักปฏิบัติได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกัน...เกรงว่าจะทำให้KMในความหมายที่แท้จริงถูกบิดเบือน...
• 
  
  มีระบบการติดตามประเมินผลหรือไม่..คนอ่านมีความพึงพอใจหรือมีข้อเสนอแนะอย่างไรบ้าง
• 
  
  ทุกประเด็นในขุมความรู้..ล้วนเป็นวิธีปฏิบัติ..เป็นปัจจัยสู่ความสำเร็จใช่หรือไม่..
• 
  
  แก่นความรู้เป็นการสรุปประเด็น / จัดหมวดหมู่มาจากขุมความรู้ใช่ไหมค่ะ..
• 
  
  ฯลฯ